(اسامی با نام محلی است)(سواری به عنوان پاداش بازی بچه ها در نظر گرفته می شود)
۱- طال بیشگست (Tal bishgast): شامل دو گروه که هر کدام مرکب از چهار نفر یا بیشتر است. یک گروه حلقه می زند و یک نفر به عنوان محافظ اطراف آنها می چرخد تا گروه رقیب نتواند سواری از آنها بگیرد و برای ممانعت از این کار با پای خود، گروه رقیب را دور نگه می دارد و اگر در حین بازی پای محافظ به یکی از افراد گروه رقیب برخورد کند در این صورت باید گروه دیگر حلقه بزند و بازی را ادامه بدهد.
۲- او سول لولو(osollolo): گروهی مرکب از سه نفر یا بیشتر با یک راهنما که در دستش ۴شیء به نامهای فینگل - جینگل - گاو - گوساله دارد. بازی از این قرار است که هرکس نام یکی از آن چهار چیزی را که در دست راهنما می باشد اشتباه حدس بزند باید سواری بدهد.
۳- خر سگ بالون سگ(kharesag balone sag): مرکب از دو گروه که یک گروه از آنها با توافق هم ( یا با تهران خشکان کردن)* سوار گروه دیگر می شوند که به صورت کمر خم می ایستند و تا زمان مشخصی نباید پایین بیایند. حین سواری، هر گروهی که پایش با زمین تماس برقرار کند باید به دیگری سواری بدهد.
۴- سولر بزی(sollerbazi): گودی کم عمق می کنند و سنگ گرد کوچکی را در آن می اندازند. هر کس با سنگ آن را بیرون بیاورد سوار دیگری می شود.
۵- بر دوری(berdowri): به صورت کمر خم از روی هم می پرند البته با ذکر آن کلمهای که راهنما تعیبن کرده است واگر کسی آن کلمه را هنگام پریدن اشتباه بگوید یا عمل تعیبن شده را اشتباه انجام دهد از روی او می پرند.
6- الک بزی (allak bazi) : اجزاء این بازی عبارتند از دو قطعه چوب کوچک، یکی تقریبا نیم متر و دیگری ده سانتیمتر. در آغاز بازی دایرهای روی زمین رسم می کنند و هر گروهی که قطعه چوب کوچک را که توسط گروه رقیب پرت شده است به درون دایره بیندازد امور بازی را به دست می گیرد در غیر این صورت بازی تا چهار مرحله که هر مرحله نامهای مخصوصی دارد(یارم یک، یارم دو، یارم سه منو manav ، یارم چهار پلیته) به درازا می کشد. اگر روال کار بدین صورت ادامه یابد گروه رقیب هیچ شانسی ندارد مگر اینکه چوب کوچک را روی هوا بگیرد یا اینکه منتطر بماند تا به سز (sez) برود. منطور از سز منطقه ممنوعهای است که در ابتدای بازی بین طرفین به صورت توافقی مشخص می شود تا در حین بازی چوب کوچک را به این منطقه نیندازند.
7- زو بزی (zoo bazi) : قطعه چوب کوچکی را روی دو سنگ موازی، می گذارند سپس با چوب دیگری آن را پرت می کنند. گروه رقیب چوب را به طرف این دو سنگ می اندازد و همزمان آغازگر بازی نیز با چوبی که در دست دارد باید مانع این کار شود. اگر فاصله چوب کوچک تا سنگ ها بیشتر از مقدار تعیین شده بین طرفین باشد گروه رقیب بازی را باخته است و بایستی یک فاصله ای را زوزو کنان بدود و هرجا که مکث کند آن فاصله را به برنده بازی سواری می دهد.
* منظور از تهران خشکان کردن این است که یک قطعه سنگ مسطح را انتخاب و یک طرف آن را خیس و به هوا پرتاب می کنند در هنگام فرود آمدن سنگ مشخص می شود که کدام گروه حدس درستی درباره فرودآمدن طرف خیس سنگ زدهاست.گروهی که حدس درستی زده اولویت بازی با اوست و باید بازی را شروع کند.
برای تعیین آغازگر بازی روش دیگری نیز هست که هر وقت آخرین کلمه این فولکلور ( آنی مانی تینا سفر کاتینا آنی مانی هد شما هستی گرگ / دسمال من زیر درخت آلبالو گم شده سواد داری؟ نه نه. بی سوادی؟ نه نه. پس برو نهضت سواد آموزی) در هر گروهی ختم شد آغازگر اوست.
